W imieniu Rady Krakowskiej Grupy Regionalnej SPMP serdecznie dziękuję Państwu za udział w Seminarium. Polemiki, które rodzą się w trakcie takich spotkań upewniają nas, jak wiele jest jeszcze obszarów, które wymagają żywej dyskusji.

Spotkania tworzą zawsze wartość dodaną dla obydwóch stron - zachęcamy Państwa do udziału w prelekcji na kolejnym Seminarium KGR, w przypadku zainteresowania prosimy o przesłanie tematu prelekcji na adres e-mail: krakowska-gr@spmp.org.pl

Najbliższe Seminarium KGR już we wrześniu.

Serdecznie zapraszamy,

Dorota Budzińska-Wiska

Przewodnicząca KGR SPMP

III Seminarium KGR

W trakcie III seminarium KGR wygłoszono dwie interesujace prelekcje.

Jako pierwszy wystąpił Pan Artur Kasza z wykładem: Projekty rozwojowe w polityce regionalnej. Problem koordynacji i spójności (szczegółowy opis prelekcji poniżej).

Drugim prelegentem na III Seminarium Krakowskiego Grupy Regionalnej był Pan Leszek Staśto, który przedstawił wykład "Zarządzanie projektami na przykładzie projektów Siemensa: "systemy sterowania ruchem w Krakowie"". Na początku wykładu prelegent nakreślił ramy projektu, który posłużył jako "case" do wykładu. Przedstawione zostały cele projektu, główni beneficjenci oraz ramy czasowe. Dalsza część wykładu była poświęcona złożoności projektu oraz specyfice itrudnościach występujących przy realizacji projektów w sektorze publicznym.

Prelekcja „Projekty rozwojowe w polityce regionalnej. Problem koordynacji i spójności”

Artur Kasza

Prelekcja skupiała się na zarządzaniu projektami w sektorze publicznym, szczególnie samorządowym, w zakresie projektów rozwoju terytorialnego. Główny problem naświetlony w prezentacji to koordynacja i spójność działań projektowych w skali terytorialnej.

Zarządzanie projektami w skali terytorialnej to przykład zarządzania wieloprojektowego, gdzie równocześnie w jednostkach terytorialnych realizowane są liczne projekty o dużej różnorodności tematycznej. Na politykę rozwoju terytorialnego składają się działania w obszarach „twardych” (infrastruktura transportowa, telekomunikacyjna, ochrony środowiska, oszczędnego dostarczania energii) oraz obszarach „miękkich” (takich jak wsparcie przedsiębiorczości, innowacyjności, zatrudnienia oraz wzmacnianie integracji społecznej). Istotne jest osiągnięcie korzyści skali tych wszystkich działań, poprzez realizuję projektów składających się na spójną całość rozwoju strategicznego jednostki terytorialnej. Innymi słowy, kluczowe jest zapewnienie wysokiego stopnia koordynacji, komplementarności i synergii projektów rozwoju regionalnego. Skutecznym narzędziem, potencjalnie zapewniającym taką koordynację może być zarządzanie portfelowe w skali terytorialnej.

W świetle takiej myśli przewodniej prelegent dokonał analizy procedur wyboru projektów rozwojowych, wpierw w okresie 2004-2006, w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego (ZPORR), a następnie w początkowej fazie okresu programowania 2007-2013. ZPORR, zdaniem prelegenta zawierał procedury, które działały w kierunku przeciwnym do koordynacji i komplementarności projektów. Podstawowa procedura wyboru projektów, konkurs, doprowadziła do rywalizacji pomiędzy projektami, oraz projektodawcami, utrudniając działania wspólne i skoordynowane. Projekty były oceniane na zasadzie pojedynczego projektu a nie portfela projektów, co skutecznie rozbijało każdy portfel. Jako, że nie było ogranicznika wartości lub liczby projektów, w okresie 2004-2006 wygenerowany został prawie trzykrotny nadmiar projektów w stosunku do środków dostępnych w ramach ZPORR (267%, dane MRR). Większość z nich musiała ulec odrzuceniu. Wybór projektów zawierał negatywną dynamikę polityczną, generując podejrzenia o nieprzejrzyste intencje decydentów i innych uczestników polityki regionalnej, uznaniowość oraz faworyzowanie projektów w świetle miejsca pochodzenia decydentów lub ich barwy politycznej.

Na okres 2007-2013 system wdrażania polityki regionalnej został głęboko zmodyfikowany. ZPORR został zastąpiony przez 16 regionalnych programów operacyjnych. Każdy z nich zawiera zestaw projektów kluczowych, które tworzą mniej lub bardziej spójne portfele projektów, chociaż w niektórych przypadkach ich priorytetowość pozostaje dyskusyjna. Spośród wszystkich polskich regionów, województwo śląskie przyjęło nowatorskie rozwiązanie, tworząc subregionalne programy rozwoju (SPR), w czterech podregionach województwa. Programy te stanowią redukcję planowania operacyjnego na poziom subregionu, i zawierają portfele projektów istotnych dla rozwoju danego podregionu. Projekty zawarte w SPR nie przechodzą procedury konkursowej i pod warunkiem zachowania poprawności merytoryczno-technicznej mają zagwarantowane finansowanie. Zdaniem prelegenta, zarówno projekty kluczowe jaki śląskie SPR stanowią wartościowy krok w kierunku zarządzania portfelowego w skali terytorialnej, chociaż metodologie wymagają dalszego rozwoju.